Tarih boyunca ve ozellikle gunumuzde din olgusu insanlar arasinda kavga savas ve dusmanliklarin sebebi olmustur. Her ne kadar milletler kendi savas ve dusmanliklarinda Din’i sebep gosterselerde aslinda hepsi Din’i kendi cikarlarina gore kullandilar. Her millet kendi savasinda hakliligini gostermek ve daha cok yandas toplamak icin Allah’in kendi yanlarinda oldugunu iddia ettiler. Sanki butun savaslari kendi cikarlari icin degil Allah icin yapiyorlardi. Biz Ulu Camii olarak insanlarin ve milletlerin kendi vahsetlerine ve hesaplarina Allah’i katmalarindan esef duyuyoruz.

Farkli dinlere mensup olsakta hepimizin ortak Yaradan’a iyi kul olmak icin gayret ettigimizi goz onunde bulundurarak farkliliklara daha hosgoruyle yaklasmak gerektigine inaniyoruz. Allah’a iyi kul olmanin temel sartlarindan birinin insanlara iyi davranmaktan gectigine inaniyoruz. Ortacag Anadolusunun buyuk Turk filosof ve dusunuru Mevlana Celaleddin-i Rumi’nin de dedigi “Gel, ne olursan ol, yine gel” prensibine dayanarak insanlar arasindaki farkliliklarin aslinda bir zenginlik kaynagi oldugunu dusunmemiz gerekir.

Her insanin kendi dinini ozgurce yasamasi ve bu arada baska dinden olanlara hosgoru ile yaklasmasi temel hedefimizdir. Din dunyadaki kotuluklerin kaynagi degil dostluk baris ve refahin kaynagi olmasi gerekiyor artik. Bir dine mensup olanlar bilsinler ki baska bir dinden olan insanda en az kendisi kadar Allah’a iyi kul olmanin cabasindadir. Ortak paydamiz bu olduguna gore aslinda birbirimizden pek farkimizin olmadigi apacik ortada. O halde dinlerimizi kotu niyetli insanlara birakmayalim. Birbirimize dusman etmekisteyenlere firsat vermeyelim...